Efendimiz (s.a.v) birgün çok güzel ve boynuzlu bir Koç kurban etmek için aldı ve buyurdu ki;
“Allah’tan başka ilah yoktur (Allah’ü Ekber!) benim namazım, ibadetlerim, hayatım, Ölümüm, hep alemlerin Rabbi olan Allah içindir. Şerîki/ortağı yoktur Onun. Ben bununla emrolundum ve ben müslimlerin evveliyim.”
Sonra kurbanı kesti ve buyurdu;
👉 “Bunun kılı ve yünü, benim kılımın ateşten fidyesi dir.
👉 Bunun derisi, benim derimin ateşten (kurtuluşuna) fidyedir.
👉 Bunun kanı, benim kanımın ateşten fidyesidir.
👉 Bunun eti Benim etim’in ateşten (kurtuluşuna) fidyedir.
👉 Bunun kemikleri, benim kemiklerimin ateşten (kurtuluşuna) fidyedir.
👉 Bunun damarları benim damarlarımın ateşten (kurtuluşuna) fidyedir.”
Sordular:
Yâ Resülallah (s.a.v) Afiyetler olsun. Bu sadece size mi mahsustur?
Efendimiz (s.a.v) buyurdu: “Hayır! Bu bütün ümmetim içindir. Tâ Kıyamet saatine kadar yeryüzüne gelecek olan bütün ümmetime mahsustur.
Bunu Cebrail (a.s) Allahü Teala azze ve celle Hazretleri’nden bana haber verdi.”

(Ruhul Beyan tercümesi cilt: 8 sayfa 35 – 36)

Okumayanlar mutlaka okumalı!